Gelezen

Met natte haartjes

Ik heb net de biografie van Jos Brink uit. De laatste hoofdstukken geven mij rillingen. Ik ken Jos Brink alleen van de televisie. Vooral in mijn jeugd maakte de man indruk op mij. Als kind dacht ik ook dat ik bij de televisie zou gaan werken maar het lot besloot anders.
Wedden dat…. ! was één van de programma’s waar je voor thuis bleef. In ons geval trokken wij ons pyjama aan – alvorens we meestal in bad waren geweest – waardoor we met natte haartjes voor de televisie kwamen te zitten. Het waren de tijden van het grote showballet, en meestal ook de showtrap en met gasten waar we nog nooit van hadden gehoord maar onze ouders wel.

Eind jaren negentig zag ik op televisie een andere Jos Brink. Ik keek – vreemd genoeg – naar programma’s die voornamelijk voor senioren bedoeld waren zoals het programma Jos op 1 van de NCRV. Noem het een soort AVRO’s Service Salon maar dan met het NCRV sausje er over heen. In dit programma een andere Jos Brink, één geduldige man die met kwinkslagen de kijker meenam in allerlei huis- tuin- en keuken onderwerpen die voor jongetjes van rond de veertien eigenlijk te saai waren. Tussen de regels door zag je showmaster weer lopen.
Ik ben opgegroeid met de showmasters die een miljoenenpubliek hadden omdat er gewoonweg weinig zenders waren.
Jos Brink, mag en staat wat mij betreft heel hoog in de ranking tussen mensen als Ron Brandsteder en André van Duin.

In deze biografie leer ik ook een andere Brink kennen. Een theaterbeest met een werklust waar je U tegen kan zeggen. Ik heb er overigens nooit iets van gezien. Ik kwam Brink wel eens tegen in de programmaboekjes van de plaatselijke theaters, maar mijn ouders en of andere familieleden kozen voor andere voorstellingen.

Ook over privézaken staat de biografie vol. Bij mij als heteroman is het nooit een issue geweest dat twee mannen bij elkaar woonden. Dat kwam in de omgeving – waar ik opgroeide – al een enkele keer voor. De patroonheilige van mijn moeders carnavalsvereniging waren twee mannen die samen in een huis leefde en wat wist ik in die tijd nou van seksualiteit.

In de biografie leer ik ook dat Brink schrijver en schilder is. Mijn oma – zaliger – had het laatste boek van Jos Brink. Enkele maanden voor hij stierf schreef hij een boekje over rouwverwerking.

Helaas de biografie is uit. Ik ben Tom van den Oetelaar – de auteur van de biografie – dankbaar dat hij het heeft aangedurfd om deze biografie te schijven en zo blijkt met veel hulp van Frank Sanders, de partner van Jos Brink. Dit maakt dat het boek vol staat met mooie, lieve en leuke anekdotes maar dat de auteur ook het eerlijke verhaal mag vertellen – vaak uit eerste hand over de mindere kanten van Jos Brink.

Voor mij – uit de “met natte haartjes op de bank generatie” is het boek vooral een feest van herkenning, soms een openbaring dan weer een ontroerend document over een van de beste showmasters van Nederland.

Uitgever: Spectrum
Publicatiedatum: september 2021
Auteur: Tom van den Oetelaar
ISBN: 9789000375516


Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *