Even niet thuis!


Al weken zat ik – net als bijna iedereen – gekooid in mijn eigen huis. Maar voor het type mens dat ik ben is dat een hel. Ik ben niet graag – week na week – op dezelfde plek.
Met dezelfde muren en dezelfde geluiden. De niesende buurvrouw, de blaffende honden en steeds opnieuw de sirenes van brandweer of politie.

In de tijd voor corona wisselde ik mijn kantoorbezoek – in Utrecht – ook veelal af door te gaan werken op andere unieke plaatsen. Herhalingen en structuren maken mij namelijk niet gelukkig! Dus zocht ik werkplekken op die creativiteit deden opborrelen en netwerken deden uitbreiden. De Lochal in Tilburg, een oude watertoren in Rotterdam of gewoon in het Vondelpark te Amsterdam of op het terras van mijn stamcafé in ’s-Hertogenbosch.

In de twee jaar – voordat ik bij mijn huidige werkgever begon – werkte ik voor het archief van de Technische Universiteit Delft. Twee jaar lang reisde ik vier dagen in de week met de trein – vanuit ’s-Hertogenbosch – naar Delft. Om daar twee jaar lang ongeveer het zelfde werk te doen. Ik kan u vertellen dat dit geestdodend is. Op mijn vrije woensdag – heb ik in die twee jaar – in veel natuurgebieden gewandeld die Nederland rijk was om mijn zinnen te  verzetten om te voorkomen dat ik in een zinloos bestaan terecht zou komen.

Het geeft maar even aan dat mijzelf opsluiten  – elke dag – in dezelfde omgeving niet iets is wat ik erg ambieer. Dus toen ik de mogelijkheid kreeg om mijn benarde positie – in ieder geval – voor één dag te verlaten heb ik die met beide handen aangepakt.

Mijn  vrouw kwam op Facebook de unieke kans tegen om op een bijzondere locatie in ’s-Hertogenbosch te kunnen werken.  Werken in een oud benzinestation. Met een uniek uitzicht over het Bossche Broek (natuurgebied nabij de stad). Een werkplek waar je vogels hoort fluiten, in de verte herten ziet lopen en rust krijgt door een stromende rivier (de Dommel).
Daarbij komt dat werken in een monument – want dat is het – ook gewoon leuk is. Je draagt zorg voor het voortbestaan van een dergelijke ruimte en daarbij kan je ook nog eens je zinnen verzetten.

Overigens het verhaal achter dit Benzinestationnetje is ook mooi. Het is van architect Toon Meylink. Ooit was het bezit van Q8, en daarna jarenlang gekraakt.  Nu staat het hier mooi te wezen langs de weg tussen ‘s-Hertogenbosch en Vught en is het te huren om er te werken en of voor kleine evenementen.
Kijk voor meer informatie op http://www.stationbrandstof.nl/

(Visited 109 times, 1 visits today)
JoostHeessels Geschreven door:

Joost denkt niet in bestaande structuren. Door het hebben van een vrije geest is hij in staat buiten de gebaande paden te lopen. Daarnaast heeft Joost een voorliefde voor innovatieve processen, informatiemanagement, communicatie, Marketing en media. Joost kan buiten naar binnen halen en vice versa. Daarnaast gaat hij uit van zijn eigen kennen en kunnen en van de kennis binnen een team. Joost functioneert het beste binnen een hecht team van medewerkers die samen één doel nastreven.

Wees de eerste om te reageren

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *